Yazı kategorisi: Okul Dönemi - 7+

Hüzünlü Anıların Fantastik Koleksiyoncusu: Fikri Rüyakaçıran

Çocuk kitaplarını neden seviyoruz? Pek çok farklı yanıt vardır elbet. Ama ‘griye karşı renk’ güçlü bir ortak payda olabilir. Kentlerin gri binaları, gri dumanı fabrikaların, yaş aldıkça yüreğe çökmeye başlayan o gri tortu. İşler güçler, ödevler, hep bir yere yetişmeler ve her daim yetememeler. 

Bir zamanlar okul duvarları yarısına dek griye boyanırdı hatırlar mısınız? Kopkoyu gri bir yağlıboya. Boyumuz önceleri diğer yarasındaki beyazı görmeye yetmezdi. Zaman geçip boyumuz elverdiğinde ise artık eskisi kadar dikkatli bakamıyor olurduk etrafa. Çocuk kitapları işte; o gri duvarların arasında gözümüze değen, bahar günü çiçeğe durmuş bir ağaç dalı. Ve çocuk kitabı okumak tam da bu yüzden son derece ciddi bir iştir, yaşamayı öğretir. Yaşamı değil ama yaşamayı.

Gri kentlerin birinde, büyük bahçeli küçük bir evde, bir çocuk var. Adı Fikri. Fikri Rüyakaçıran. Ne büyülü bir ad değil mi? Göğe bakıyor, yere bakıyor; hayale dalıyor. Kara kıvırcık saçları var, azar azar kullandığı kelimeleri, bir de gülüşleri azaltan kaybı.  Adı Fikri. Fikri Rüyakaçıran.  Çitleri mesela boyuyor kırmızıya ama bunun gri sonbahar günlerine duyduğu hayranlığı azalttığı sanmayın, lütfen. Kuru gürültülerin içinde kendi halindedir o, çoğunluğun ilgisini çekmeyen şeylere meraklı. Sıradan nesnelerin sıradışı hikayelerine ve anılara inanır Fikri. Fikri Rüyakaçıran. O, Çöpe Atılmış Pullar Koleksiyoncusu, “Bay Kimseyle Konuşmaz”.

Bardaktan boşanırcasına yağmur yağan ve sonradan kendisi için çok önemli olduğunu anımsadığı gri bir günde Fikri Rüyakaçıran, bir kızla tanıştı. Fikri sık sık hayal kurar demiştim ya, işte bu kızın hayallerini bir işitseniz; Fikri sıradan bir çocuk gibi görünürdü gözünüze. Kızın hayallerinin bir sınırı yoktu çünkü Bay Rüyakaçıran’dan kaçan tüm rüyalar sanki bu kızın zihnine doluşuyordu! Neden rüya göremediğini düşündü Fikri, türlü çeşit ihtimale uygun türlü çeşit çözüm üretti.  Maceralardan geçti yolu Fikri’nin. Fikri Rüyakaçıran’ın karşısına çalılar, filler, korku, mutluluk ve elbette Kiki çıktı. Adı hayli garip mekanlar bir de.  Mor saçlı kadınlar, bir parmak şıklatınca yanıveren ampuller, gri koridorlarda koşturan siyah giymiş insanlar, geçmişten gelen bir mektup, ‘evdeki malzemeler’le derde derman icatlar, çalınan bir defter, azılı hırsızların peşinde nefes nefese bir kovalamaca. Fikri Rüyakaçıran, rüyasını buldu mu, bilinmez ama kayıp rüyasını ararken atıldığı maceranın her anı başka bir rüya, bu kesin.

Fikri Rüyakaçıran, hüzünle biraz erken tanışmış bir çocuk.  Sınıfın arka sırasındaki o sessiz çocuk. O sessiz; içi dışından bin kat daha renkli çocuk. Hayallerine tutkun, anılarına sadık, duygularında tutuk ve nihayet macerasında cesur. Fikri Rüyakaçıran okurunu hayli üzebilecek bir kayıp sonrası hikayesine sahip ama asla bu değil. Fikri, öyküsünü, rüyasızlığını, anılarını o küçük evin dışına çıkararak yeniden yazıyor. Yaşamın nasıl da güzel akmaya devam ettiğini her an karşımıza çıkabilecek mucizelerden derslerle anlatma yoluna hiç sapmıyor, ki bu harika. Fikri Rüyakaçıran, o gri günü adına yakışır fantastik evrenlere ışınlanarak sonlandırıyor. Hem de ne evrenler; okurunu hayale daldırmaya yetecek kadar detaylı tasvirlerle bezeli ama hayali onun sürdürmesine izin vererek aradan çekilecek kadar da yerini bilen. Tıpkı son derece yalın, Fikri’yi tanımadan önce görseniz de hayale dalmaya yetecek çizimleri gibi. Fikri Rüyakaçıran’la bu kadar geç tanıştığıma çok üzüldüm. Bir an evvel diğer maceralarını okumak; onunla rüya meyvelerinden tatmak, kabuslar şatosunu adımlamak için can atıyorum. Yazının başında ‘griye karşı renk’ten söz etmiştim ya, Fikri Rüyakaçıran zor bir işin üstesinden gelip, “gri, biraz daha gri ve gıpgri” olabilen bir maceranın içinden yeşertiyor okurunun çiçeğini.

Fikri Rüyakaçıran, Su Özdoğu tarafından yazılıp Aslı Saktanber tarafından resimlenmiş. Kitap, Kırmızı Kedi tarafından yayımlanıyor.

Hüzünlü Anıların Fantastik Koleksiyoncusu: Fikri Rüyakaçıran” için 4 yorum

  1. Okul duvarlarının, o kötü grisini ne güzel tanımlamışsın.Fikri’yle hemen tanışmam lazım 🙂

  2. O kadar güzel anlatmışsın ki okulun gri duvarlarını farklı zamanlarda olsa da sanki aynı okulda okumuşuz duygusunu yaşattı bana ayrıca küçük bir kız çocuğunu hatırlattı.O kız çocuğu ortaokulda sıra arkadaşıyla birbirlerine küçük notlar yazarlardı.okuma şansına ermiştim çok güzel yazılmış notlardı.O kız çocuğunu hatırlattı bana😀

    1. Çoook teşekkür ederim. Hala ne zaman köşeye sıkıştığımı, bir işin içinden çıkamayacağımı hissetsem aklıma o gri duvarlar geliyor. Resmen, sadece zor kirleniyor diye, bir kabus armağan etmişler hayatımıza. Minik notlar biriktiren kız çocukları grilerin ardına bakmaktan hiç usanmaz umarım 🌈

Işıl Kızılırmak için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s