Okurun hafızasına yolculuğun önemli duraklarından bir cümle, bir nesne, bir sahne bırakan kitaplarla bağım daha güçlü. Kahramanın yolculuğunu eksiksiz ve birlikte -bazen o olarak- tamamlamış olmanın mükâfatlarını taşımaktan fazlası söylemek istediğim. Okurun yolunu birikimle değil, anda dönüştürmek belki… Atta’nın yolculuğundan çok söz kaldı bana ama en önemlisi bir soru: neden?
Okumaya devam et “Yolumuz Uzun, Tarihimiz Eşitsiz, İnadımız Pek: Atta Taş Devri’nin Asi Kızı”
Zorba oğlanların türlü eziyetine maruz kalan, hayli çekingen, hatta görünmemeyi iş edinmeye başlamış olan Piero ile parmaklarını prize sokmuşçasına dimdik, kırmızı saçları, göz alıcı renkli giysileri, akıl almaz derecede kısa boyuyla ters orantılı özgüveni ile Pien’in hikâyesi bu. Oğlanlar aşağılamak için Piero’ya Pire diyorlar, o da yeni adına el mahkum katlanıyor, Pien ise saçlarından dolayı edindiği Diken lakabını gururla taşıyor. Okumaya devam et “Gözleri İle Bakanlar: Pire ve Diken”
Bu Kitabı Çok Sevdim 