Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 3+

Gökkuşağının Altında, Dudağının Kıyısında: İyilik

Zor zamanlardan geçiyoruz. Bu üç kelimeyi hayli sık bir araya getiriyoruz hem de. Zor zamanlar bir köşede öylece duruyor da gündemler ona yeni sıfatlar kazandırıyor gibi. Son bir yılda yaşananlarla işler büsbütün zorlaştı, biliyorum. Bir de paylaştığımız zorluğun dışında kalanlar var, evimizin içinde, aklımızın köşesinde, kalbimizin derininde; bize ait.

Okumaya devam et “Gökkuşağının Altında, Dudağının Kıyısında: İyilik”
Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 3+

Hüngür Hüngür Ağlayan, Sıkı Sıkı Sarılan Kahramanlar: Sert Çocuklar

Bu yılın “çocuk kitaplarında toplumsal cinsiyet dosyası”nın son konuğu hakkında düşünürken masama göz atıyorum. Erkeklikler, Erkeklik: İmkansız İktidar, Hegemonik Erkeklik… Gözüme ilk çarpan kitaplar bunlar, en üstte onlar var, en çok onları okumuş, onları hırpalamışım.

Okumaya devam et “Hüngür Hüngür Ağlayan, Sıkı Sıkı Sarılan Kahramanlar: Sert Çocuklar”
Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 3+

Tekeri Çayırlı, Selesi Fırfırlı: Mavi Fil Tombik

Hafıza ve öğrenmeden ne zaman söz edilse konu döner dolaşır bisiklet sürmenin asla unutulmadığına gelir. Bir bisiklet selesinden kaç yıl ayrı kaldığınız zerrece önemli değildir bu iddiaya göre, biner ve ilerlersiniz. Bilimsel araştırma ya da yaygın deneyimle destekleniyor oluşu beni ikna etmez hatta ne yalan söylemeli biraz da kızdırır. Çünkü ben bisiklete binmeyi sürekli unuturum!

Okumaya devam et “Tekeri Çayırlı, Selesi Fırfırlı: Mavi Fil Tombik”
Yazı kategorisi: Genel, Okul Öncesi - 3+

Bulutlara Köklere, Günlere Geceye: Kitap

Bir vakitler bir sayfaya değmiş elin; bir kapı açılmış önünde, ufukta bir bulut kıpırdanmış, tanımadığın bir gözle tanışmış gözlerin, bir ağacın tepesine tırmanıp bakmışsın aşağıya doğru, yepyeni bir koku burnunda, bilmediğin kaldırımlarda adımların. Bir vakitler bir sayfaya değmiş elin ardından bir ıslık dudaklarında.

Okumaya devam et “Bulutlara Köklere, Günlere Geceye: Kitap”
Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 3+, Okul Öncesi - 5+

Ay Işığında Seslenirdim Sana: Bir Kedi Olsaydım

Uzun yıllardır hayatımı kedilerle paylaşıyorum.  İlkokuldayken Boncuk vardı bahçede, evden taşınırken Boncuk’u yanına almama izin çıkmadı. ‘Kediler köprüler geçer, şehirler değiştirir yine de bulur sevdiklerini’ diye bir şey çalınmıştı kulağıma, yeni evin ne kadar yakın olduğunu düşündükçe dünyanın en büyük sırrı cebimde gibi sırıtıp durdum. Olmadı, Boncuk hiç gelmedi, dahası eski mahalleyi ziyarete gittiğimizde de yabancıymışım gibi baktı bana. Okumaya devam et “Ay Işığında Seslenirdim Sana: Bir Kedi Olsaydım”