Yazı kategorisi: Genel, Okul Dönemi - 9+

Acının Alkışlarına Bıraktığımız: Üç Şiir

Bu Kitabı Çok Sevdim’in bugünkü konuğu hakkında uzun bir yazı yazılmayacak. Aslında bir tanışmaya vesile olmaktan öte bir niyeti olmayacak bugün söyleneceklerin. Bugün, 3 Haziran. Nâzım’ın aydınlık bir memleket umudunu, boyun eğmeyen şiirlerini büyük insanlığa miras bırakıp dünyadan ayrıldığı gün.

Okumaya devam et “Acının Alkışlarına Bıraktığımız: Üç Şiir”

Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 3+

Mini Mini Bir Orman Hikâyesi: Rikimini

Rikimini minik bir oğlan. Küçüklüğünü anlatmak için pekiştirme sıfatlarını art arda dizmeli. Ayaklarının yere değmediği sırasının yanı başında kendisi gibi minik bir ağaç  testeresi var. Uçsuz bucaksız, karlarla kaplı bir ormanı  arşınlıyor gün boyu, kendisi gibi ufacık bir arkadaş  bulmak umuduyla. Okumaya devam et “Mini Mini Bir Orman Hikâyesi: Rikimini”

Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 5+

Bulutlu Olmasın Diye Gökyüzü: Nilüfer’in Gülümsemesi

Bu Kitabı Çok Sevdim yaklaşık bir yıldır sessizdi. Yazamadım. Boşlamaktan, vakitsizlikten falan da değil üstelik saf inanmışlıktan… Bu alanın bir müddet sonra ‘ben’ olmasından sanırım; burada gülümsemem, özgürleşmemden. Ve işte o direnmeye çabaladığım karanlık sonunda beni de yakaladı. Bambaşka yerlerden doğru olanda durdum, ürettim, direndim bu bir yılda. Hayatımı hayal ettiğime çok yakın bir yere getirdim mesela. Sınırsızca düşünmemi sekteye uğratan bir takım yükümlülükleri ötelemeye çalıştım; derin soluklar almanın uzun uzun hayal kurmanın hakkım olduğunu kavramaya başladım, kedileşmeyi öğrendim bir yandan… Okumaya devam et “Bulutlu Olmasın Diye Gökyüzü: Nilüfer’in Gülümsemesi”

Yazı kategorisi: Okul Öncesi - 5+, Okul Dönemi - 7+

Bir “Biz”e Yeter: Postacı Piero ile Gece Bekçisi Marcello

Bizim evde iki yatak,  üç bisiklet  ve dört koltuk var. Bolca kitabımız da var, ama balığımız yok. Ev büyükçe ama biz sığmıyor gibiyiz yine de. Ev arkadaşım, ben giderken de evde, dönerken de. Zaten yatağa arada bir geliyor, koltuklarda tırnakları törpülüyor, bisikletlere bakıp bakıp şaşırıyor; mutfağı güneşlenmek, salonu da pencereden sokağı izlemek için kullanıyor. Kitaplar en çok raflardan aşağı atarken hoşuna gidiyor. Balığımız olsaydı… Olamazdı. Piero ile Marcello’nun varmış işte, dememe kalmadı, uyudu. Okumaya devam et “Bir “Biz”e Yeter: Postacı Piero ile Gece Bekçisi Marcello”

Yazı kategorisi: Genel

Kedili Kitaplar

Kedileri severim. Çocuk kitaplarını da… Kedili çocuk kitaplarını hele, nasıl severim! Elbet dedim, vardır benim gibi bir sürü dost, kedili kitaplar okuyup gülümseyerek uykuya dalan. Çoksunuz biliyorum ve işinizi kolaylaştıracak bir seçki hazırlamaktan dolayı da pek mutluyum. Bu Kitabı Çok Sevdim’in dev hizmeti, Kedili Kitaplar karşınızda! Bol gülümseme, bol kuyruk, bol sevgi, bol mırlama, bol hayal, bol pati… Okumaya devam et “Kedili Kitaplar”