Kiminin kalabalığından koşturmasından şikâyet ettiği, kiminin rüyalarının kahramanı… Görenin bir daha görmek için yanıp tutuştuğu, tüm hoyrat betonlaşma hamlelerine rağmen görkemiyle ayakta kalan bir kent, İstanbul. Tarihin kalbi. Kültürler, imparatorluklar, hikâyeler, insanlar biriktirmiş yüzyıllar boyunca. Okumaya devam et ““Kim Var İmiş, Biz Burada Yoğ İken”: 5 Çocuk 5 İstanbul”
Arkadaşlar birbirlerini türlerine, görünüşlerine, özelliklerine göre seçmez. Arkadaşlık kalıpları umursamama, imkânsız denenlere aldırış etmemektir biraz da. Arkadaşlar birbirine güvenir, diğerinin mutluluğunu gözetir, ihtiyaçlarını anlar, verdikleri sözleri tutarlar.
Okumaya devam et “Çatılarda Gezinen Düş : Miks, Maks ve Meks’in Öyküsü”
İlginç zamanlardan geçiyoruz malum; bir yanıyla tarih tekerrürden ibaret deyip yürümeye devam ediyoruz diğer yanıyla bir daha kolayca görülemeyecek olaylara şahitlik edip kalakalıyoruz sanki. Durup anlamaya, sarsıntıyı atlatmaya hiç imkânımız olmadığından sistemli düşünmekle de bağımız zayıflıyor her gün. Bugün burada, tam bu anda yaşıyor olmak kader haline geliyor. “Coğrafya kaderdir” sözünü pek sık kullanıp anlamı üzerine pek az düşünüyoruz sanki. Tarihi kimler yapar? Coğrafya ne işe yarar? Savaşlar, göçler, yıkılıp kurulmalar… Ve elbette sınıflar! Biz, büyük insanlık, nereden geldik, nereye ve nasıl gidiyoruz? Başka bir mümkünümüz yok mu? Sorulara cevap aramaya bir yerden başlamalı! Okumaya devam et “Peki, Ya Şimdi Nereye? : Çocuklar İçin Dünya Tarihi”
Çocuk kitapları ile kıyısından köşesinden de olsa ilgilenen herkesin bildiği bir isimdir Axel Scheffler. Özellikle Julia Donaldson’la ortak çalışmalarının milyonlarca hayranı var, pek çok dilde yayınlanıyor kitapları. Tostoroman, Zogi, Değnek Adam, Nohut Oda Bakla Sofa, Maskeli Fare, Pırtık Tekir, Kasabanın En Şık Devi gibi efsaneler kitapçıya yolu düşen herkesin gözüne çalınmıştır muhakkak. Ben de ilk onların kitaplarını almış, ilk yazımda da onları konuk etmiştim. Okumaya devam et “Kardan Meleklerdir En Güzeli: Tavşancan ile Faresu Karlı Gün”
Hayli büyük bir sarayda, hayli parıltılı altınlarla, hayli renkli giysilerle dolaşan bir kral varmış. Kralın emrinde hayli insan varmış; bakanlar, hizmetliler, uşaklar, bahçıvanlar. Lakin kralın derman bulamadığı hayli büyük bir sorun varmış ortada. Biricik kızı tüm gün ama tüm gün, başka bir şey yapmaksızın esniyormuş. E tüm gün ortalıkta esneyip dolandığı için annesi, babası, tüm saray eşrafı dahası kediler, köpekler bile tüm gün esniyormuş onun peşi sıra. Okumaya devam et “Ama Arkadaşlar Güzeldir: Bütün Gün Esneyen Prenses”
Bu Kitabı Çok Sevdim 