Hayli büyük bir sarayda, hayli parıltılı mücevherler ve hayli renkli giysilerle dolaşan bir kral varmış. Bu hayli heybetli kralın emrinde bir hayli insan varmış; bakanlar, hizmetliler, uşaklar, bahçıvanlar… Lakin tüm bu imkânlara rağmen, kralın derman bulamadığı hayli büyük bir sorunu varmış. Biricik kızı, tüm gün ama gerçekten tüm gün, başka hiçbir şey yapmaksızın esniyormuş. E tüm gün esneyip durduğu için ortalıkta, kral, kraliçe, derken tüm saray ahalisi, dahası kediler, köpekler bile esnemeye başlıyormuş prensesin peşi sıra.Bir hayli esneme demekmiş bu da haliyle! Kral tüm kudretini kızının esnemesini durdurmak için sergilemekten geri durmamış tabii. Kızı aç mıymış acaba, ondan mıymış bu tükenmeyen esneme? Gelsin öyleyse, dünyanın dört bir yanından türlü çeşitli yiyecek. Uykusunu mu alamamış acaba? En yumuşak yataklar, en pofuduk yastıklar kızının olmalı. Canı mı sıkılmış yoksa prensesin? Dünyanın tüm şakaları emrine amade! Dermanın kendisinde olduğunu söyleyip kapıya yığılan şarlatanların sözde ilaçlarıyla uğraşmışlar bir de… Ama hiçbiri saray halkının sonuna dek açılan ağzını kapamaya yetmemiş. Derken, sırf yüksek mevkilerde sayıldığı için yaşıtından korkması gerektiğini düşünen bir oğlanın sakarlığı neşe saçmış ortalığa. Yasaklar delinmiş, kahkahalar atılmış, bilinmeyenlerle tanışılmış. Geçmez sanılan her derdin devası sevgideymiş meğer; kırlar ve bayırlarda, gökyüzü ve ağaçlarda, güller ve çamurlarda, özgürce koşup oynamalarda. Meğer arkadaşlık ne güzel şeymiş!
Bütün Gün Esneyen Prenses, hikâyeyi anlatmak dışında bir şey yazmamayı tercih edeceğim kitaplardan. Zira bir fanusta bitki yetiştirmekle çocuk büyütmek arasında farklar olduğunu yinelemek istemiyorum. Prensese bir bakın, onda en steril koşullarda, aklından geçtiği varsayılanın en âlâsı önüne yığılan, insansız, doğasız çocukları görmüyor musunuz siz de, diye soracağım sadece. Ve kitabı resimlerinin tadını çıkararak okumanızı dileyeceğim. Bu duru yaratıcılık, bu sadelik imzası nadir bulunabilecek güzellikte çünkü. Çocuk kitaplarında alışılmış dışında çizgiler yakalamaya bayılıyorum. Bütün Gün Esneyen Prenses, bu açıdan bana Mantova’nın Cüceleri’nin anımsattı fakat Odriozala’nın özellikle karakter çizimlerinde, Micheli’den daha yalın bir üslubu olduğunu da söylemeliyim. Çizgileriyle harikalar yaratan Bütün Gün Uyuyan Prenses’in çizeri ile tanışmak için bağlantıya göz atabilirsiniz.
Bütün Gün Esneyen Prenses, Carmen Gil tarafından yazılıp Elena Odriozala tarafından resimlenmiş. Esin Güngör tarafından çevrilen kitap, Redhouse Kidz tarafından yayımlanıyor.
Bu Kitabı Çok Sevdim 