Bir süredir dert yumağı gibi yaşıyordum. Çok da dert edilmeyecek onlarca şeyi büyüttükçe büyütüyor, birazına de bizzat ellerimle çizdiğim kocaman bir çemberin içinde biteviye koşuyordum. Ne kitaplarım, ne mis gibi bahar kokusu, ne de kalk borusu öttüren güney güneşi; kocaman bir kahkaha atıp o çemberi kırmama yardım etmiyordu. Okumaya devam et “Neşesini Aramaktan Vazgeçmeyenlere: Zeynep’in Oyuncakları”
Biraz başınız ağrıyor, hafif de ateş var. Doktora gittiniz, iyileşmenizi sağlayacak ilaçlar aldınız. Sizi tehlikelerden koruyacak bir eviniz var, orada dinlenebilirsiniz. Yatağınız eskisi kadar rahat değil, fırsat olduğunda değiştirmeyi düşünebilirsiniz. Belki size kendini sevdirmek için etrafınızda dönüp duran bir köpeğiniz var. Bir yakınınız size yiyecekler hazırlamış. Hastalığa rağmen gayet keyifili bir tablo gibi. Durun bakalım, bu kadar basit değil. O korunaklı evde barınmayı da, besinleri işlemeyi de, köpeği evcilleştirmeyi de birinin aklına borçlusunuz. Kim mi? Tanırsınız bence, biraz uzak bir akrabamız: İlk İnsan. Okumaya devam et “Çok Uzun Yollardan Geldik Bu Yere: İnsanın Evrimi”
Keşke diyorum, günlerdir içinde debelendiğim kolunu kaldıramama hastalığından kurtulacağım bir iş edinebilsem. Mesela… Çözmek için elimden geleni ardıma koymayacağım bir sır. Hiç düşünmeden peşine düşeceğim bir macera ya da… Ama maalesef, heyecan diyarından kapımı çalan bir misafirim olmuyor. Neyse ki herkes benim kadar bahtsız değil, kahkaha garantili koyun Russell kayıp bir hazinenin peşindeymiş bu aralar! Okumaya devam et “Kurbağapoposu Çayırı’nın Süper-Hüper Sakini: Koyun Russell ve Kayıp Hazine”
Benimle kısacık sohbetler etmiş insanlar bile bilir Kumkurdu’nun bendeki yerini. Her zaman her yerde beni bekleyen dost omzudur o. Ağzının kenarında mızıkasıyla eğlenceli yol arkadaşım, en büyük soruların cevapları onun şiirlerinde… Deniz üstünde uçmanın hazzı, pantolon ceplerinde taş biriktirme mutluluğu, öğrenmenin keyfi, büyümenin hüznü… Kumkurdu en sevdiğim kitabım, biricik hayal yoldaşım. Kumkurdu! Cânım Kumkurdu! Hakkını verememekten korkmuştum bugüne dek, sonunda cesaret ettim onu yazmaya. Umarım anlatabildim, umarım başucunuzdan eksilmeyecek bir dost edinirsiniz siz de. Okumaya devam et “Biricik Hayal Yoldaşım: Kumkurdu”
Miyopluğun nasıl büyük bir bela olduğunu çeken iyi bilir. Gözlüksüz dünyanın geniş bir sis bulutu olmak dışında bir tarifi yoktur bizim için. Sabah takılıp akşam çıkarılan gözlüklere iyice alışınca onsuz yaşayamaz hâle gelirsiniz, hele de ezberiniz dışında bir gün geçiriyorsanız trafik yön tabelalarının doğruluğunu havaya zıplayarak kontrol eder, binmeniz gereken otobüste olduğunuzu bilseniz dahi bir de şoföre danışırsınız. Okumaya devam et “Birer Numune Alalım Lütfen: Kafasına Edeni Bulmaya Çalışan Küçük Köstebeğin Hikâyesi”
Bu Kitabı Çok Sevdim 