Çocukların sesini duyan var mı? Camdan göğe bakıp hasretle gülümsüyorlar, yanından geçerken denize bakıp dalıyorlar, boyaları ellerine alınca kendilerinden geçiyorlar… Belki sözcüklere döküyor, belki sessizce bağırıyorlar. Onların sesini duyan var mı? Hayal kuruyorlar. Dur durak bilmeden… Bizim bilim kurgu filmlerinde bile gerçeklik aradığımız dünyamıza doğru sesleniyorlar: Hayallerin sınırı olmaz, hayaller küçümsenemez. Okumaya devam et “Hayallerimdir Benim En İyi Arkadaşım: Aycı Çocuk”
Diktatör’ün boyu bacak kadar, bıyığı takma… Diktatör’ün bakışı haşin, sesi hiddetli… Oyuncakları bile korkutup sindirmeye yeter öfkesi… Sevmekte pek gönlü yok, sevilmekte de elbet… Diktatör’ün emrinde insanlar, korkarak onu kızdırmaktan, fır dönüyorlar etrafında. İstediği burnunun dibinde bitmeli anında yoksa çekeceği var dünyanın onun elinden. Çünkü “bir adam diktatörse diktatördür”. Okumaya devam et “Teslim Ol, Milyonlarca Polisim Var Diyen Küçük Adam: Diktatör”
Biraz başınız ağrıyor, hafif de ateş var. Doktora gittiniz, iyileşmenizi sağlayacak ilaçlar aldınız. Sizi tehlikelerden koruyacak bir eviniz var, orada dinlenebilirsiniz. Yatağınız eskisi kadar rahat değil, fırsat olduğunda değiştirmeyi düşünebilirsiniz. Belki size kendini sevdirmek için etrafınızda dönüp duran bir köpeğiniz var. Bir yakınınız size yiyecekler hazırlamış. Hastalığa rağmen gayet keyifili bir tablo gibi. Durun bakalım, bu kadar basit değil. O korunaklı evde barınmayı da, besinleri işlemeyi de, köpeği evcilleştirmeyi de birinin aklına borçlusunuz. Kim mi? Tanırsınız bence, biraz uzak bir akrabamız: İlk İnsan. Okumaya devam et “Çok Uzun Yollardan Geldik Bu Yere: İnsanın Evrimi”
Soğuk bir kış akşamında karlara bata çıka yürüyen Kurt açlıktan kıvranmakta peşi sıra sürüklediği kızağı her adımda ağırlaşmakta. Kolunda bir altın saat, ay ışığında parıl parıl parlamakta ama yetmiyorken bu parıltı hissettiği çaresizliği azaltmaya uzaklardan bir ışık gözüne çarpmakta. Okumaya devam et “Bugünde Yazılmış Bir Masal: Kurdu Kurtaran Kuzu”
Çocuklar durmadan düşünüyor, merak ediyor, soruyor. Bu dur durak bilmeyen merak hâli yetişkinlerin de hoşuna gidiyor, ta ki sorular ‘o malum meseleler’ etrafında dönmeye başlayana kadar. Ben nasıl oldum? Beni siz mi yaptınız? Çocukların sorularına tatmin edici yanıtlar almadan susmayacağını elbette iyi biliyoruz. Güzel, peki onlara ne demeyi planlıyoruz? Klişeler yaşlanmaz deyip leyleklere selam mı göndereceğiz yoksa “Bu konular beni aşar.” deyip kışkışlayacak mıyız? Ben bu sorulara aklı başında yanıtlar üretirim aslında ama, onun anlayabileceği şekilde nasıl anlatsam bilemiyorum diyorsanız, yardımcınız işte bu kitapta. Şirin mi şirin, çilli bir oğlan bildiklerini anlatmak için sabırsızlanıyor.
Okumaya devam et “Hayat Bana Güzel Tamam, Ama…: Ben Nasıl Ben Oldum?”
Bu Kitabı Çok Sevdim 